16 Ocak 2009 Cuma

tanrıyla yakın sohbetlerden alıntılar - 26

- neden hiç bir şey yapamıyorum? neden kilitlendim?
- bilmediğin bir konu. sadece esinlenmeyle çözebileceğin bir konu değil çünkü!
- amadaha önce yüzlerce örnek gördüm bununla ilgili...
- o örnekleri alıcı gözle incelemedin, teknik olarak zayıf olduğun bir konu bu...
- dışardan bakıldığında son derece basit görünüyor, hala... sorun, benim teknik olarak zorlanmam değil ki ayrıca!
- biliyorum. aklına tam olarak yatan, gerçekten "evet bu" diyeceğin, içine sinen birşey tasarlamak istiyorsun!
- doğrusu da bu değil mi? basit, sade ve sıucak birşey tasarlamalıyım...
- yapmaya çalıştığın şey, yapılabileceklerin en zoru!
- biliyorum. basit ve iddiasız görünen şeylerle insanları etkilemek çok daha zordur, bu büyük bir iddiadır aslında!
- karmaşıklaştıkça, işin içine farklı renkler, dokular ve lezzetler girdikçe, insanların dikkati dağılır, asıl olana yöneltmeleri gereken dikkat, yan ögeler tarafından çalınır. bu nedenle bu tür tasarımlar ilk başta çok daha çekicidir. ancak; ilk anda daha etkileyici ve gösterişli görünen kalabalık tasarımlar, kısa sürede yorucu hale gelir. ve bir süre sonra insanlar, bütün süslemeleri detayları bırakıp asıl olanla ilgilenmeye başlarlar. çünkü işlerine yarayan, istediklerini gerçekleştiren kısım süsler değil, tasarımın temel çıkış noktası, yani ana işlev ögeleridir. bu durumda, ilk başlarda süslere kayan dikkat giderek merkeze geri döner ve sonuçta da, başlangıçta çok güzel göz boyayan tüm fazlalıklar, giderek gereksiz birer ağırlık halini alır!
- peki neden basit daha zordur?
- kalabalık tasarımlar, gösterişli olduklarından kabul edilmeleri daha kolaydır. ilk anda daha fazla insanı daha kolay etkilerler. yalın tasarımın zorluğu da buradadır. orta karar güzelliğe sahip bir kadın düşün: bu kadını allayıp pullayarak, süsleyerek çok çekici ve etkileyici gösterebilirsin. ancak bu göz boyama, kadının soyunmaya başlamasıyla birlikte yavaş yavaş yok olacaktır! süsleri kaldırdıkça, asıl olan, yani kadının çıplak güzelliğine dikkat etmeye başlarsın ki o zaman onun o kadar da güzel olmadığını görürsün. oysa gerçekten güzel bir kadın, vücuduna sadece bir çarşaf doladığında bile güzeldir!
- yani, yalın bir tasarımın güzel olabilmesi için, "içindeki"nin, yani temel tasarım unsurlarının etkileyici olması mı gerek?
- bunun gibi bir şey... yalın tasarımın insanların dikkatini çekeceği ikincil ögeleri yoktur, bu nedenle dikkat ilk andan son ana kadar hep asıl olanda kalır. ve dikkatin ilk yöneldiği noktada, yani merkezdeki tasarım ve ögelerin yalınlığı, ilk başlarda sıkıcı gelebilir.
- peki benim ne yapmam gerek şimdi?
- zor olanı tasarlaman gerek! yani sade ve etkileyici olanı. basit düşün, basitleştir! önce bir marangoz gibi düşün: 3 tane kutun var, ve bunları kullanıma amaçlarına göre basit basit tasarla... sonra asıl kullanım amacını bozmadan, küçük bir iki detayla "kutu" olmaktan çıkarıp birer "ürün" haline getir...
- sonra?
- sonra bunları birbirleriyle basitçe ilişkilendir... birinden diğerine nasıl geçeceğini bul, ama en basit yoldan olsun bu geçiş! hangisini hangi sıklıkta kullanacaksan ona göre bir önem sırası oluştur kafanda.
- en çok sohbet kutusunu kullanacağım!-
- o zaman en gözönündeki kutu o olmalı. en işlevsel kutu! insanların en çok görecekleri kutu...
- sonra müzik kutusu var.
- müzik kutusunda neye ihtiyacın olduğunu biliyorsun zaten. bu en iyi bildiğin işle ilgili bir şey :)
- evet. onu sohbet kutusunun biraz gerisinde, ama müzik olduğu için de biraz yüksekte tutmalıyım sanırım.
- ve skeç kutusu!
- az kullanacağım. ayrıca, içinde yapacağım şeyler zaten komik olacağından, o kutunun sade ve dikkat dağıtmayacak şekilde olması gerek!
- şimdi 3 kutumuz var: sade, etkileyici, en çok vakit görülecek ve dikkat edilecek olan sohbet kutusu... ihtiyaçlara göre basitçe tasrlanmış, biraz daha geride ama biraz da yüksekte olan müzik kutusu... ve son olarak; az kullanılan, ve içinde dönecek olan curcunayı ön plana çıkaracak sade ve silik skeç kutusu...
- böyle düşününce çok daha basitleşti :) sanırım şimdi tasarlamak daha kolay olacak.
- bunları birbirlerine bağlama gerek!
- evet, bunu nasıl yapacağım?
- yine en basit ve doğrudan şekilde... basitçe bağladıktan sonra da, bu basit bağları biraz daha "işleyip" genel tasarıma ve temaya uyduracaksın. bu kadar basit!
- peki, tasarımı 2 gündür bir türlü beceremeyince neden doğrudan sana geldim ben?
- çünkü tasarım -her ne kadar fiziksel gerçekler ve ihtiyaçlar çerçevesinde yapılsa da- ilham gerektiren bir süreçtir. sonuçta hepsi aynı işlevi aynı şekilde gerçekleştiren yüzlerce otomobil modeli var, ama heğsi farklı görünüyor...
- bu dekoru, yüzlerce farklı biçimde tasarlamak mümkün, üstelik hepsi de aynı işlevsellikte. bunu benim tasarımım yapacak olan şey, yani marangoz çizimi ile benim tasarımım arasındaki fark, "ilham" o zaman?
- evet... ve benden gelen ilhamla fiziksel ihtiyaçları birleştiremeyince, ilham eksik sanıp bana geldin!
- değil mi?
- hayır... dün geceden beri aklına gelen fikirlerin tamamı uygulanabilir şeyler, hepsi de çok etkileyici tasarımlara dönüşebilecek ilhamlardı...
- eksik olan neydi o zaman?
- fiziksel ihtiyaçları basit bir kalıba döküp sistem oluşturmadın! yani bizim demin yaptığımız "marangoz kutuları"nı kullanmadın...
- tamam. bunu unutmayacağım :)
- şimdi kafanı biraz boşalt. yine de çok kolay olmayacak...
- en azından artık basit temellerim var...

14 Ocak 2009 Çarşamba

tanrıyla yakın sohbetlerden alıntılar - 25

- tekrar ben :)
- bu sıra gelmen gerekiyordu zaten :)
- şu denge mevzuunda, değişik sonuçlara ulaşmaya başladım...
- ulaştığın sonuçlara bakalım...
- öncelikle, benimsediğim tüm felsefelerde "denge" var. "herşey zıddıyla vardır" durumu yani... evrendeki herşey, birbirini dengeleyen ve birinin diğerine baskın gelmediği durumlarda doğru çalışan karşıt ikili sistemler üzerine kurulu... bu; benim, 10-12 yıldır varlığını iddia ettiğim "kişilik seçimi" teorimi de destekliyor.
- çiftler meselesi.
- evet! evrendeki herşey, ama istisnasız herşey için, bir de onun "karşıt"ı var. ki, buna benzer bir konu daha önceki bir konuşmamızda geçmişti. korku ve cesaretten bahsetmiştik.
- evet! herşey çifttir. ve bu çiftlerin her bir teki, çiftteki diğer tekin tam olarak karşıtıdır.
- ve biliyorum ki, bize verdiğin hiç bir şey gereksiz ya da zararlı değil! bu nedenle; nefreti, öfkeyi, kıskançlığı, hasedi, kini yenmeye çalışanlar, bunları "zararlı" diye nitelendirip onlardan arınmayı öğütleyen tüm felsefe ve sistemler büyük bir hata yapıyor bana göre. birşeyin zıddı olmazsa, kendisi de varolamaz. ya da asla "denge" kurulamaz!
- size herşeyi denge için verdim... hemen her kültürde varolan bir insani söz vardır: "azı karar, çoğu zarar" diye. bu sözünüz, aslında hayatınızdaki hrşey, ama herşey için geçerli... karşıtlıklar, zıtlıklar bu "karar" miktarının yakalanmasını, yani dengeyi kolaylaştırmak içindir.
- biliyorum. her ne kadar modern bazı kültürler ve benim saçma bulduğum toplumsal beklentiler aksini iddia etse de, insanın temel amacı, doğadaki diğer canlılarla aynı: insan soyunun devamını sağlamak! bu bağlamda, verdiğin herşey de bunu gerçekleştirmemizi sağlayacak ya da kolaylaştıracak şeyler!
- siz doğadaki diğer canlılardan ve cansızlardan bir noktada ayrılıyorsunuz: bilinç! diğerlerine bunu vermedim. onlar gerçekten, sadece doğa aracılığıyla onlara yüklediğim görevleri yerine getirir, kısacası kendi kaderlerini yaşar. onlar için belirlenmiş olanı. ve insan müdahalesini olmadığı herşey -insanın kendisi de dahil- kaderini kusursuz bir şekilde yaşar ve yaradılış amacı neyse, bunu "mükemmel" biçimde yerine getirir.
- insan soyunu sürdürmek için, öncelikle hayatta kalmam gerek! bunun için temel ihtiyaçlarım beslenme, korunma, yenilenme... sanırım bu kadar. beslenmek, yenilenmeyi de kapsayan bir dizi günlük insani etkinliğimin temel anahtarı. vücudumun kendi içinde bile, benim farkında dahi olmadığım dengeler var. ben bir erkeğim ama vücudumda kadınlık hormonu da var, ve bu da bir başka dengeye hizmet ediyor. vücudumdaki sıvıların, minerallerin, herşeyin bir dengesi var. bunlar benim bilincim dışında, beynim tarafından yürütülüyor.
- beslenmeni sağlamak için sana "acıkma" hissini verdim. ya da "susama" hissi. bunlar seni, vücudunda dengelerin bozulduğu ve dengenin korunması için beslenmen gerektiği konusunda uyaran basit uyarıcılar aslında.
- ayrıca pek çok durumda, canımın bazen "özel" şeyler çekmesinin de, yine dengeyle ilgili olduğunu biliyorum. fiziksel ya da ruhsal durumumdaki değişimler sonucu, belli anlarda ya da dönemlerde belli maddelere ihtiyacım olabiliyor, ya da artabiliyor. o zaman canım o maddeyi içeren yiyecekleri çekiyor. hamilelerin kahveye düşkünlüğü gibi... ya da ne bileyim, salatalığı tuzladığımda daha lezzetli bulmam gibi (sodyum-potasyum dengesi ile ilgili)
- başka şeyler de var. örneğin korku: korku; sizi, sonunu bilmediğiniz maceralara atılmaktan alıkoyan bir emniyet kemeridir. korkularınız sayesinde, tehlikeli olabilecek durumlardan kaçınırsınız, ya da tehlikeye maruz kaldığınızda, fiziksel ve ruhsal olarak o tehlikeyi daha kolay savuşturabilecek bir hale gelirsiniz, korku bunu sağlar.
- ancak, korkuyutek başına verseydin, o zaman herşeyden korkar, parmağımızı bile oynatamazdık!
- aynen öyle... cesaret, size, korkuyu dengelemesi ve temkini elden bırakmadan bilmediğiniz şeyleri de denemeyebilmeniz için verdiğim bir özellik. cesaret olmasaydı, hiç bir şey yapamazdınız. ama, aynı şekilde, sadece cesareti verseydim, o zaman da hiçbir korkunuz olmazdı. korkusuz olursan, "bana bir şey olmaz" deyip uçurumdan aşağı atlayabilirsin!
- paylaşma duygusunu vermeseydin, toplum olamazdık, sosyal hayata uyum sağlayamazdık. ama bencillik olmasaydı, sınırsız paylaşma duygusu yüzünden koyun sürüsüne dönerdik. sadece bencillik olsaydı, o zaman da sosyalleşemezdik!
- suç ve ceza, sevgi ve nefret, hasret ve vuslat, aşk ve tiksinti, paylaşımcılık ve bencillik, korku ve cesaret, uyumluluk ve uyumsuzluk, boyun eğmek ve asilik... aklına gelen herşey! hep çifttir, ve hepsi dengenin kurulması içindir!
- şu durumda aramam gereken şey tek başına sevgi, sınırsız hoşgörü, herşeye iyi bakmak iyi görmek olamaz!
- değil zaten! araman gereken, aramanız gereken şey "denge". herşeyi hoşgörmek, hata yapanın aynı hatayı tekrar tekrar yapmasına sebep olur. bu ona iyilik mi sence?
- tabi ki hayır! bir insana hata yaptığını söylemezsen, o kendini doğru yapıyor zanneder!
- bu konu, üzerinde yüzyıl boyunca konuşup, hala yeni açılımlar bulabileceğin bir konu!
- biliyorum. bahçedeki zararlı otları temizlemek, doğaya ve olması gereken doğal akışa müdahale etmektir. zararlı otların bile, orada olmasının bir sebebi var. benim bu sebebi henüz anlamamış olmam, onların gereksiz olduğu anlamına gelmez!
- o halde?
- nefret, kıskançlık, kin, öfke... tukaka ilan edilen bütün bu duygular benim bütünlüğümün ve dengemin anahtarları... bu duyguları öldürmek, onları yok etmek dengeyi sonsuza dek kaybetmek demek...
ama bir nokta var: bu duygular "sivri" ve keskin kenarlı duygular. çok sert ya da yüksek dozda kullanımları gerçekten zararlı!
- onları kontrol etmeyi öğrenmen gerek!
- evet
- o halde?
- o halde ne?
- terazinin bir kefesindekini kontrol altında tutuyorsan, diğer kefedekini de kontrol altında tutman gerekmiyor mu?
- kesinlikle! çok kabaca olumlu ve olumsuz duygu ve tepkiler diye ayrırsak, bu karşıtları... olumsuzlar olmazsa, olumlular beni yanlışa götürür. olumsuzlar çok güçlenirse bu da beni diğer taraftaki yanlışa götürür. eğer olumsuzları kontrol etmem gerekiyorsa, olumluları da aynı şekilde kontrol etmem gerekir! denge budur...
- bu konu bitmedi farkındasın...
- son cümlemi yazdım ve geri sildim. bu konuda insanlarla bu kanaldan tartışmak istemiyorum zira :)
- akıllıca ;)