12 Haziran 2009 Cuma

bahar temizliği (?)

4'e ayırdım...

herkesi kendim kadar samimi kabul ederek.

ilk gurup: kalmasını istediklerim ve kalmak isteyeceklerini düşündüklerim...

2. gurup: kalmasını istediğim ama kalmak istediklerinden emin olmadıklarım, ki seçimi onlara bıraktım...

3. gurup: kalmasını istediğimden emin olamadıklarım... zira, ben arayıp sormasam sesleri çıkmaz bunların. şimdi yokum bi süre, bakalım farkına varacaklar mı! eğer farketmiyorlarsa, hayatlarında olmam ya da olmamam bişeyi etkilemiyor, bi değişiklik yaratmıyor demektir. bu durumda kalmamın bi manası yok! ayrıca ben de insanım, ilgi göstermeyi seviyorum ama benim de ilgiye ihtiyacım var... yani sırf ben sorunca mı konuşuyorsun yoksa sen de benimle gerçekten ilgileniyor musun, umurunda mıyım? bunu öğrenmem gerek!

ve son gurup: kesinlikle istemediklerim! vazgeçtiklerim, yanıldığımı anladıklarım, değiştirmeye çalışmayıp oldukları gibi bıraktığım ama mevcut hallerini de beğenmediğim için sessizce çekildiklerim...

bi de ben varım tabi ki. herşeyi doğru yaptığım iddiasında değilim! asla da olmadım. zaten kimseye de bişey demiyorum. belki onlar doğrudur ben hata yapıyorumdur. kim biliyor ki hangisinin en doğrusu olduğunu? ben bilmiyorum. bu nedenle eleştirmiyorum, değiştirmeye çalışmıyorum, yargılamıyorum. sadece davranışları ve varoluşlarıyla beni huzursuz eden, dengemi bozan, aklımda soru işareti oluşturan, samimiyetinden şüphe duyduklarım var, onlardan uzaklaşıyorum. hepsi bu. sana iyisin ya da kötüsün diyemem, ben seni yargılayacak merci değilim, öyle bi adam da değilim. ama "seni beğenmedim" deme hakkında sahibim, senin de beni beğenmeme hakkına sahip olduğun gibi. beğenmediğimde de çekip gidiyorum, şu an yaptığım da bu...

belki sen öyle yapmadın, belki öyle demedin de ben o an öyle algıladım, belki niyetin başkaydı, belki şöyleydi belki böyleydi... ama ben tereddüte düştüm bi kez, samimiyetine inancımı yitirdim, bu ister senin davranışın olsun ister benim yorumum, ben artık sana inanamıyorum, samimiyetinden şüpheliyim, aklımda soru işaretleriyle yanyana duruyosun, dahası dengem ciddi anlamda bozuluyor. reddedilmek? :) kısa tarihim reddediliş ve bitişlerle dolu, samimiyetinden şüphe duymadıklarımla, dürüstlüğüne inandıklarımla hiç sorun yaşamazken, seninle sorun yaşıyorsam, biraz da sen bak aynaya! demiyorum ki tek kusur sende. ama ben de tek başıma günah keçisi olamıycam üzgünüm. frekanslar tutmadı, şu oldu bu oldu neyse ne! sonuç şu: ben senden gidiyorum. çünkü senin bana hiç gelmediğini hissettim şimdi... yalan söylediğini hissettim, senin hakkında şu ya da bu konuda ilk defa "acaba?" dedim. bunu dedim ya, artık dikiş tutmaz seninle sohbetim... kusura bakma. ben saygılı ve mağrur tavrımla çekiliyorum, arkandan konuşmadan, sana kötü bişey söylemeden, seni yargılayıp eleştirmeden. sen de aynı saygı ve mağrurlukla ayrıl burdan, seni beğenmedim, hatıranı beğeneyim en azından...

hoşçakal liste eskisi...